Dokładnie nie wiadomo kiedy powstała szkoła w Pietnej. Z cała pewnością jednak dzieci uczęsz­czały początkowo do parafialnej szkoły w Krapkowicach.

Pierwsza wiadomość o szkole w Pietnej pojawiła się w księgach parafialnych Krapkowic w 1794 roku. Pod tą datą odnotowano, że wolny zagrodnik Piotr Watolik prowadził we własnym domu szko­łę. Za to otrzymywał od gminy 8 talarów, nie wiadomo jednak za jaki okres. Zimą dzieci musiały przynosić drzewo, którym ogrzewano izby szkolne.

Szkoła w Pietnej istniała jednak krótko. Najprawdopodobniej na przełomie wieku, dzieci musia­ły powrócić do szkoły w Krapkowicach. W 1838 roku, do szkoły tej uczęszczało 196 dzieci z Krapko­wic, 25 z Oraczy, 29 z Żywocie i 13 z Pietnej. Uczniowie z Pietnej docierali do szkoły pieszo polną droga.

Między rokiem 1839 a 1844 pogarszał się systematycznie stan techniczny szkoły, brak remontów groził jej zawaleniem. W związku z tym podjęto decyzję budowy nowej szkoły. W 1845 roku oddano do użytku nowy budynek szkolny w Krapkowicach obok kościoła, gdzie funkcjonuje ona do dzisiaj. Dzieci z Pietni nie podjęły nauki w nowej szkole, gdyż dwie sąsiadujące miejscowości: Żywocice i Pietna wystąpiły z Krapkowickiego Związku Szkolnego, zakładając własną szkołę w Żywocicach. Chwilowo mieściła się ona w prywatnych pomieszczeniach a nauczanie prowadził wówczas Józef Wanke, który pod swoją opiekę przejął 110 dzieci. Dopiero w 1853 roku wybudowano nową szkołę w Żywocicach, która przetrwała do dnia dzisiejszego. Naukę podjęło w niej wówczas 125 uczniów: 90 z Żywocie i 35 z Pietnej.

Dzieci z Pietnej uczęszczały do szkoły w Żywocicach przez 47 lat. W 1892 roku wybudowano we wsi jednoklasową samodzielną szkołę, a uroczystego aktu poświęcenia dokonał ówczesny proboszcz parafii krapkowickiej ks. Jakisch. Pełnił on jednocześnie funkcję wizytatora szkolnego. W szkole tej prowadzono naukę na dwie zmiany. Rano uczyli się uczniowie klas V- VIII, po południu natomiast I - IV

Szkoła jednoklasowa funkcjonowała w Pietnej do 1936 roku. Wtedy podjęto decyzję o przebudo­wie na dwuklasową. W czasie trwania prac budowlanych uczniowie chodzili do miejscowości Borek, gdzie w wynajętej sali tanecznej prowadzono dla nich zajęcia.

Nowy budynek szkolny oddano do użytku w roku szkolnym 1937/38. Powstał on w miejscu, gdzie istniał kiedyś dwór należący do hrabiów Oppersdorfów z Głogówka.

Kierownikiem nowo otwartej szkoły był Augustyn Hylla. W 1940 roku jego następcą został Gehard Rausch. Naukę prowadzono do stycznia 1945 roku, a nauczycielami w tym okresie byli: p, Wrosd oraz panowie: Grober, Ulmer, Hoffman, Kuschnik i Wagner. Od stycznia do czerwca 19 roku trwała przerwa w zajęciach, co powiązane było z działaniami wojennymi oraz funkcjonowaniu wojskowej administracji radzieckiej. Po wojnie nauka w szkole rozpoczęła się dopiero 15 maja 19 roku. Pierwszym kierownikiem a zarazem jedynym nauczycielem była pani Maria Drohomired W Pietnej było wówczas 110 uczniów różnych roczników. Uczniowie klas starszych uczęszczali I szkoły w Steblowie, która w tym okresie pełniła funkcję szkoły zbiorczej. Dla 45 dzieci młodszy utworzono klasy I - IV na miejscu. W roku następnym została zatrudniona następna nauczycielka pa Aniela Mielwicka i dlatego zaistniała możliwość zwiększenia ilości klas do pięciu.

Począwszy od roku 1953/54 obserwowano systematyczny spadek ilości uczniów i dlatego konieczna była redukcja klas najpierw do trzech a później do czterech.

Rok szkolny 1967/68 był prawdopodobnie ostatnim, w którym prowadzono zajęcia szkoli w Pietnej. Ze względu na małą ilość dzieci, utworzono w Żywocicach szkolę zbiorczą, która objęła opieką uczniów z Pietnej i Żywocic. Od 1983 roku, decyzją Wydziału Oświaty i Wychowania Urzędu Miasta i Gminy w Krapkowicach, do obwodu szkolnego Żywocie włączono wioski: Ligotę Krapkowicką i Żużelę (klasy VII- VIII). 10 lat później w 1993 r. również i młodsi uczniowie z Żużeli podjęli  w szkole tej naukę.

Obecnie w budynku w Pietnej mieści się przedszkole, siedzibę ma Koło Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Mniejszości Niemieckiej oraz Związek Kobiet Wiejskich. Znajduje się tam równi, klub, będący miejscem spotkań mieszkańców. W salach na pierwszym piętrze urządzono pracownię artystyczną rękodzieła ludowego.

Podczas powodzi w 1997 roku, mieścił się w byłej szkole miejscowy sztab przeciwpowodziowy oraz punkt przygotowywania posiłków.

Źródło: "Historia Pietny. Geschichte"
N. Honka, H. Weiss, A Makioła, K. Firniss