Dalecy przodkowie Pietnian, wybrali na swoje siedlisko wyjątkowo urokliwy zakątek naszej śląskiej krainy. Wieś położona jest w naturalnej dolinie rzeki Osobłogi, którą okalają łagodne wzniesie­nia.

Powstanie tej doliny jest efektem cofania się lodowca, co miało miejsce kilkanaście tysięcy lat temu. Początek tego wgłębienia znajduje się na zachód od Pietni, pomiędzy wioskami: Komorniki i Nowy Młyn i dalej biegnie na wschód do wioski Żywocice. Naturalną granicę między Pietną a No­wym Młynem stanowi zielona ściana lasu. Ziemia wokół Pietni nie należy do urodzajnych. Przed II wojną światową władze planowały wykorzystać naturalne obniżenie terenu do utworzenia w tym miejscu zbiornika retencyjnego. Po przebadaniu próbek gleby zrezygnowano jednak z tego przedsięwzięcia. Okazało się bowiem, że wieś położona jest na tak zwanych "ruchomych piaskach", dlatego też utwo­rzenie zbiornika retencyjnego nie przyniosłoby pożądanych efektów, gdyż woda wsiąkałaby w ziemię, a wybetonowanie lub wyłożenie podłoża gliną, było na tamte czasy zbyt kosztowne. Ostatnia powódź pokazała jednak, że taki zbiornik byłby w okolicy bardzo potrzebny.

Większość domów położona jest w dolinie. Przeważają domy stare a niektóre z nich mają nawet przeszło sto lat. Są to typowe gospodarstwa i zabudowania śląskie z tzw. "wycugiem". Jest to osobna część mieszkalna z oddzielnym wejściem lub też wolno stojący, niewielki domek dla rodziców w podeszłym wieku. W domach z "wycugiem" młodzi gospodarze mieszkali w części frontowej a w środku znajdowały się pomieszczenia gospodarcze. Domy te były i są bardzo zadbane i na bieżąco remontowane. Ponieważ były i takie lata, że Osobłoga kilkakrotnie w ciągu roku zalewała łąki, pola i wioskę, coraz więcej domów budowano na wzniesieniach wokół doliny.

Otaczające Pietnę lasy należały do majoratu hrabiów Oppersdorfów z Głogówka. Starsi miesz­kańcy wioski z żalem wspominają tamte lata. Lasy były bowiem czyste i zadbane, z licznymi stawami hodowlanymi i- krystalicznie czystymi strumykami. Jeden z takich strumyków o nazwie "Białynka" łączył poszczególne stawy. Na wielu odcinkach strumyków znajdowały się wybudowane śluzy z prze­pustami, które regulowały poziom wody w stawach. Niestety dziś możemy tylko podziwiać pozosta­łości po tych tak potrzebnych budowlach hydrotechnicznych.

W samej wsi po II wojnie światowej znajdowały się trzy takie budowle. Dwie istnieją po dziś dzień wokół elektrowni i młyna. Trzecią, która istniała pod mostem zniszczyła powódź w 1968 roku.

Mieszkańcy Laschic, a później Pietnej byli zagrodnikami. Oprócz pracy na swoich małych polach musieli odrabiać pańszczyznę, która obejmowała pracę na roli, stróże, pracę w lesie, rzemiośle dworskim, kuźniach a także w manufakturach. Małorolni chłopi, czyli zagrodnicy, wykonywali przede wszystkim pańszczyznę pieszą, czasami pańszczyznę sprzężajną - czyli z własnym zaprzęgiem. W czasach panowania króla pruskiego Fryderyka Wielkiego, pańszczyzna została zredukowana z 6 do 3 dni. Od połowy XVII wieku zaczął się wykup bogatych chłopów od pańszczyzny. Być może proces taki zaistniał także w Pietnej, na co wskazuje spis ludności z 1840 roku. Wykazani w nim zagrodnicy zostali podzieleni na wolnych i poddanych. Jednocześnie od 1811 do 1850 roku, trwał w państwie pruskim stopniowy proces znoszenia pańszczyzny. Po zlikwidowaniu pańszczyzny mieszkańcy wio­ski mogli od wiosny do jesieni pracować przede wszystkim na swoich małych polach i ogródkach przydomowych. Plony wykorzystywali do swoich potrzeb, jedynie nadwyżki były sprzedawane na targu w Krapkowicach. W pobliskim lesie zbierano owoce leśne, zioła i drzewo na opał. Z kolei zimą mieszkańcy Pietnej zatrudniali się do pracy w lesie jako drwale. Ci którzy posiadali własne furmanki, wozili drzewo na tartak w Krapkowicach. Natomiast gdy silne mrozy skuwały lodem Osobłogę miesz­kańcy trudnili się wyrąbywaniem tafli lodowych. Lód był wywożony do sklepów, rzeźni i piwiarni. Tam składowano go w głębokich piwnicach, gdzie leżał do lata i wykorzystywany był do schładzania napojów i żywności.

Sytuacja jednak zmieniła się na początku XX wieku, po uruchomieniu w Krapkowicach i Otmęcie Zakładów Papierniczych i Zakładów Obuwniczych. W tym czasie znajdowały się w Pietnej dwa zakłady kowalskie (kuźnie) zatrudniające kilku pracowników. Mieściły się one w miejscu, gdzie dziś stoją domy państwa Dziuba i Jasik. Większość mieszkańców wioski znalazła zatrudnienie w nowo otwartych zakładach, a praca tam stała się tradycją przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Obecnie struktura zatrudnienia nieco się zmieniła i wielu mieszkańców prowadzi działalność gospodarczą, dając zatrudnienie innym. Oto spis osób posiadających działalność gospodarczą na dzień dzisiejszy (2000r. - przyp. pietna.eu):

• Janusz Gruzdzis - nowy właściciel byłej elektrowni
• Krzysztof Iściński - zakład murarski
• Gerhard Jasik - zakład instalatorski
• Teodor Jaschik - zakład instalatorski
• Józef Jończyk - usługi murarskie
• Ernst Krumpietz - warsztat stolarski
• Krystian Lindner - dyskoteka, restauracja
• Walter Linek - sklep instalatorski
• Stefan Muthwil - sklep spożywczy
• Ginter Pieczyk - usługi transportowe
• Henryk Weiss - Centrum Techniki Grzewczej i Sanitarnej
• Waldemar Wieczorek - warsztat lakierniczy
• Norbert Gach - usługi murarskie

W Pietnej rozwija się także intensywne życie kulturalne. Młodzież spotyka się od wielu już lat, ze swoimi rówieśnikami z wioski, okolic i nie tylko, na wspólnych dyskotekach w ogromnej dyskotece.

W grudniu 1988 roku odbyło się w Pietnej zebranie założycielskie Koła Towarzystwa Społeczno­ Kulturalnego Mniejszości Niemieckiej. Udział w nim wzięli wszyscy mieszkańcy wioski. W głoso­waniu wybrano zarząd, na którego czele stanęli: Henryk Weiss - przewodniczący, Aloiz Kipka - sekre­tarz, Gerhard Paul - skarbnik. TSKMN na Śląsku Opolskim zostało zarejestrowane 7 kwietnia 1989 roku. Koło w Pietnej wpisano do wojewódzkiej ewidencji stowarzyszeń. Należą również do niego mieszkańcy wsi Borek. Po zarejestrowaniu, zarząd i członkowie koła organizowali liczne zebrania i spotkania towarzyskie oraz kursy języka niemieckiego, które cieszyły się dużym powodzeniem. Pod­jęto również starania o odprawianie mszy św. w języku niemieckim. Dużym sukcesem kończyły się organizowane festyny, na których ideą jest kultywowanie tradycji przodków. Dzięki staraniom zarzą­du koła TSKMN podjęto inicjatywę budowy pomieszczeń, w których można by prowadzić działal­ność kulturalną i sportową. Zaplanowano także budowę kortów tenisowych, boiska do koszykówki i parkingu.

W dniu 9 marca 1992 roku zostało zarejestrowane koło Związku Młodzieży Niemieckiej, a rok później, 24 marca 1993 roku, powstał Związek Śląskich Kobiet Wiejskich. Członkinie tego związku aktywnie uczestniczyły w niesieniu pomocy poszkodowanym przez powódź. Mają również na swoim koncie duży sukces na arenie ogólnopolskiej, wygrały bowiem konkurs na najpiękniejszy wieniec dożynkowy, organizowany przez czasopismo rolnicze " Top agrar Polska ".

W roku 1992 mieszkańcy Nowego Borku przy ulicy Krapkowickiej wystosowali do burmistrza Gminy Krapkowice petycję o przyłączenie ich posiadłości i gospodarstw do wsi Pietna. Na prośbę tę odpowiedział pan burmistrz pozytywnie i Nowy Borek został oficjalnie przyłączony do Pietnej. W tym czasie znajdowało się tam 16 domów, które powiększyły ilość posesji w Pietnej.

Kolejnym ważnym krokiem podjętym przez Radę Sołecką wsi Pietna, było podjęcie decyzji o przystąpieniu Pietnej do programu "Odnowa 2000". Na posiedzeniu Rady Sołeckiej z dnia 7.12.2000 roku ustalono punkty, które w tym programie miałyby stać się wytyczną do jego realizacji. Program zmierza do wielofunkcyjnego rozwoju obszarów wiejskich, pobudzenia i zaangażowania społeczno­ści sołeckich w przedsięwzięciach na rzecz własnej wsi. Program zakłada wykorzystanie doświadczeń "odnowy wsi" realizowanej w landzie Nadrenii Palatynatu oraz doświadczeń konkursu "Piękną Wieś".

Rok 2002 zapisze się również w historii naszej miejscowości jako data zawarcia partnerstwa z miejscowością Mittelhof. Pierwsze rozmowy zostały podjęte w marcu 2002 roku z panem Reimm dem Reifenrath - burmistrzem miejscowości Mittelhof. Założeniami podjętego partnerstwa jest d: obydwóch stron wymiana doświadczeń, rozszerzenie kontaktów przez mieszkańców miejscowość partnerskich oraz przez poszczególne ugrupowania. Dlatego pierwszą okazją do spotkania, będzi uroczystość obchodów spotkania rodzin tzw. Heimattreffen oraz dożynki gminne organizowane w Pietnej, na które zostali zaproszeni goście z Mittelhof.

Na przełomie czerwca i lipca, na wniosek Rady Sołeckiej, została wybudowana droga przy u Leśnej. Koszty z tym związane pokrył Urząd Miasta i Gminy. Oddanie do użytku nastąpiło na początku lipca a powierzchnia drogi jest zbudowana z bloczków betonowych.

W chwili obecnej znajduje się również w rozbudowie zakupiona przez osobę prywatną "elektrownia",  której przypuszczalne zakończenie remontu ma nastąpić w końcu roku 2002.

Z okazji organizowania gminnych dożynek oraz Heimattreffen, został zagospodarowany skrawek przylegający do stawu hodowlanego. Wybudowano tam fontannę, na której umieszczono tablic pamiątkową z okazji przystąpienia do Europejskiego Programu "Odnowa 2000". Poświęcenie nastąpiło dnia 24.08.2002 roku, podczas mszy św. rozpoczynającej obchody  uroczystości. Inicjatorem pomysłu była grupa wchodząca w skład zarządu „Odnowa 2000 ",  na czele z panem Henrykiem Weiss i panem Gerardem Paul.

Źródło: "Historia Pietny. Geschichte"
N. Honka, H. Weiss, A Makioła, K. Firniss